در رویدادی که در کمیته‌ی اقتصادی و اجتماعی اروپا (EESC) تحت عنوان «تعاونی‌ها در حال ساختن جهانی بهتر: سهم اقتصاد مشارکتی در سال بین‌المللی تعاونی‌ها» برگزار شد، یرون داگلاس، مدیرکل اتحادیه بین‌المللی تعاونی‌ها (ICA)، فراخوانی برای تحول ساختاری در نظام اقتصادی ارائه داد.

به گزارش پایگاه خبری طلوع تعاون به نقل از پایگاه اطلاع رسانی اتاق تعاون ایران، مدیرکل اتحادیه بین‌المللی تعاونی‌ها (ICA) در این سخنرانی تأکید کرد: دوره ما که با بی‌ثباتی اقلیمی، تکه‌تکه شدن ژئوپولیتیکی و گسترش نابرابری‌ها تعریف می‌شود، بیش از اصلاحات تدریجی به تغییرات ساختاری اساسی نیاز دارد. به گفته‌ی داگلاس، تعاونی‌ها دقیقاً همان نوع الگو و مدل اقتصادی هستند که برای اقتصاد آینده و مقاوم لازم است، زیرا دموکراتیک، مبتنی بر جامعه و قادر به ایجاد ارزش پایدار بلندمدت هستند.

وی تعاونی‌ها را «طرحی راهبردی برای اقدام» توصیف کرد و چارچوب استراتژیک اتحادیه‌ی بین‌المللی تعاونی‌ها را که حول ۱۵ رکن عملیاتی برای اقتصاد جهانی مبتنی بر پایداری و شمول شکل گرفته، تشریح نمود.

داگلاس یکی از محورهای مرکزی صحبت خود را ظرفیت تعاونی‌ها برای مقابله با بحران‌های جهانی به‌ویژه در حوزه‌های اقلیم، انرژی و نظام غذایی دانست. او اهمیت راه‌حل‌های انرژی دموکراتیک و مدل‌های انرژی تجدیدپذیر متعلق به جامعه را برجسته کرد و گفت این نوع تعاونی‌ها می‌توانند نه تنها انتقال به انرژی سبز را تسریع کنند، بلکه اطمینان دهند که منافع آن به‌صورت محلی و در درون جوامع باقی می‌ماند.

همچنین داگلاس به اهمیت تعاونی‌های حوزه سلامت و مراقبت اجتماعی اشاره کرد و گفت که این تعاونی‌ها توانسته‌اند دسترسی، کیفیت و مقرون‌به‌صرفه بودن خدمات را حتی در سیستم‌های مراقبتی تحت فشار حفظ کنند. در گفتگو با حاضران، نقش شمول مالی نیز مورد تأکید قرار گرفت؛ زیرا بانک‌ها و اتحادیه‌های اعتباری تعاونی به‌طور مستقیم در افزایش دسترسی به منابع مالی، به‌ویژه برای جمعیت‌های محروم و بنگاه‌های کوچک و متوسط نقش کلیدی دارند.

نکته‌ی مهمی که داگلاس برجسته کرد این بود که تعاونی‌ها به دنبال دریافت یارانه نیستند، بلکه خواهان “بازی منصفانه” هستند — یعنی به رسمیت شناخته شدن ساختار حکمرانی منحصربه‌فرد و سهمشان در «منفعت عمومی» در قوانین شرکت‌ها و چارچوب‌های نظارتی. او از اتحادیه‌ی اروپا خواست قوانین شرکت‌ها و مقررات را به‌گونه‌ای اصلاح کند که ظرفیت واقعی تعاونی‌ها را به رسمیت بشناسد.

او همچنین از اتحادیه‌ی اروپا خواست تا دسترسی عادلانه‌ی تعاونی‌ها به ابزارهای تأمین مالی سبز و سازگار با انتقال عادلانه و همچنین به‌کارگیری منابع مالی “گلوبال گیت‌وی” را تضمین کند، چرا که این تعاونی‌ها بهترین ابزارها برای تضمین تأثیر محلی بیشینه از سرمایه‌گذاری‌های بین‌المللی هستند.

فراتر از اروپا، داگلاس به نقش تعاونی‌ها در کشورهای در حال توسعه نیز اشاره کرد و آنها را راهی برای ساخت جوامع محلی مقاوم دانست — جایی که «دموکراسی اقتصادی هنوز در حال شکل‌گیری است». او تأکید کرد که برای تحقق این امر گفتگوی ساختاری و پایدار بین نهادهای اتحادیه‌ی اروپا و اتحادیه‌های منطقه‌ای تعاونی و ICA ضروری است.

در پایان، سخنرانی‌ها و بحث‌ها نشان داد که تعاونی‌ها نه فقط بازیگران حاشیه‌ای، بلکه اجزای جدایی‌ناپذیر معماری اقتصادی پایدار هستند. پیام مشترک این رویداد این بود که رقابت‌پذیری و مسئولیت اجتماعی اهدافی متضاد نیستند، بلکه دو ستون مکمل هستند — و تعاونی‌ها به‌طور منحصربه‌فرد توانایی پیوند میان این دو را دارند.